Wprowadzenie do zawodu oshiya
Oshiya, znani również jako „upychacze”, to pracownicy tokijskiego metra oraz kolei naziemnej, których głównym zadaniem jest zarządzanie tłumem pasażerów w godzinach szczytu. Wprowadzenie tej profesji miało miejsce w 1955 roku na stacji Shinjuku, która jest jednym z najbardziej ruchliwych punktów transportowych w Japonii. Z biegiem lat rola oshiya ewoluowała, a dzisiaj są oni integralną częścią systemu transportowego w aglomeracji tokijskiej.
Historia zawodu oshiya
Początkowo oshiya byli nazywani „pracownikami ds. porządkowania pasażerów”. W pierwszych latach istnienia tego zawodu, większość osób zajmujących się tym zadaniem była studentami dorabiającymi sobie w czasie nauki. Z czasem, jednak ta profesja przyciągnęła również pracowników etatowych, co przyczyniło się do profesjonalizacji zawodu. Dziś oshiya są szkoleni i zatrudniani w wielu stacjach kolejowych w Tokio oraz okolicach, gdzie tłok jest znaczny.
Obowiązki oshiya
Do podstawowych obowiązków oshiya należy upychanie pasażerów do pociągów podczas porannych i wieczornych godzin szczytu. Ich praca ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia sprawnego funkcjonowania systemu transportowego, zwłaszcza na stacjach, gdzie pociągi są często przepełnione powyżej 120%. W momencie zamykania drzwi pociągu, oshiya dbają o to, aby żadne osoby ani przedmioty nie utknęły w drzwiach, co mogłoby spowodować opóźnienia lub nawet wypadki.
Oprócz upychania pasażerów, oshiya również odciągają osoby, które nie zmieszczą się do wagonu. W przypadku pojawienia się trudności z zamknięciem drzwi, ich zadaniem jest szybkie rozwiązanie sytuacji i zapewnienie bezpieczeństwa. Po wykonaniu wszystkich obowiązków, sygnalizują innym pracownikom stacji oraz maszynistom, że pociąg może bezpiecznie odjechać.
Wygląd i szkolenie oshiya
Oshiya noszą charakterystyczne uniformy składające się z mundurów, czapek oraz białych rękawiczek. Ich strój ma nie tylko praktyczne zastosowanie, ale również podkreśla profesjonalizm tej profesji. Pracownicy są przeszkoleni w zakresie zachowań i gestów zawodowych, które są stosowane na peronach oraz podczas operacji załadunku pasażerów.
W szkoleniu oshiya kładzie się nacisk na umiejętności interpersonalne oraz zasady bezpieczeństwa. Pracownicy uczą się rozpoznawania sytuacji kryzysowych i efektywnego zarządzania tłumem. Dzięki temu mogą szybko reagować na różne sytuacje, które mogą wystąpić podczas pracy.
Bezpieczeństwo i etyka
Z uwagi na ogromny tłok w godzinach szczytu, praca oshiya wiąże się z pewnymi wyzwaniami związanymi z bezpieczeństwem pasażerów. Niestety, duża ilość ludzi w zamkniętej przestrzeni pociągu może prowadzić do nieodpowiednich zachowań ze strony niektórych mężczyzn wobec kobiet. W odpowiedzi na te problemy, wprowadzono specjalne wagony dedykowane tylko dla kobiet. Takie rozwiązanie ma na celu zwiększenie komfortu i bezpieczeństwa podróżujących kobiet.
Rola oshiya w kulturze japońskiej
Zawód oshiya stał się nieodłącznym elementem kultury japońskiej związanej z transportem publicznym. W miastach takich jak Tokio, gdzie liczba pasażerów korzystających z metra i kolei naziemnej codziennie osiąga miliony, ich obecność jest kluczowa dla utrzymania porządku i sprawności systemu komunikacyjnego. Oshiya są postrzegani jako symbole organizacji i wydajności japońskiego transportu publicznego.
Niezależnie od tego, jakie wyzwania niosą ze sobą ich obowiązki, oshiya są także postrzegani jako osoby odpowiedzialne za zapewnienie komfortu podróżnym. Ich wysiłki są często doceniane przez pasażerów, którzy zdają sobie sprawę z trudności związanych z poruszaniem się po zatłoczonych stacjach.
Zakończenie
Zawód oshiya to przykład unikalnej roli w systemie transportowym Japonii. Choć ich praca może wydawać się prosta na pierwszy rzut oka, wymaga ona dużych umiejętności i zaangażowania. Dzięki nim tysiące ludzi mają możliwość sprawnego przemieszczenia się po mieście nawet w najtrudniejszych warunkach. W miarę jak Tokio nadal rozwija się jako jedno z najbardziej zaludnionych miast na świecie, rola oshiya pozostaje niezmiennie istotna dla funkcjonowania transportu publicznego.
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).