Wstęp
Herbert Emil Schultze, urodzony 24 lipca 1909 roku w Kilonii, był niemieckim korvettenkapitanem, który zyskał sławę jako dowódca okrętów podwodnych podczas II wojny światowej. Jego kariera wojskowa przypadła na jeden z najbardziej dramatycznych okresów w historii marynarki wojennej, a jego osiągnięcia na morzu przyniosły mu zaszczyty oraz uznanie. Schultze zasłynął przede wszystkim jako dowódca U-48, na którym przeprowadził skuteczne operacje wojenne, zatapiając wiele statków handlowych aliantów. Jego działania miały istotny wpływ na przebieg bitwy o Atlantyk i były częścią szerszej strategii Niemiec mającej na celu zakłócenie dostaw morskich do Wielkiej Brytanii.
Służba wojskowa w III Rzeszy
Herbert Schultze rozpoczął swoją karierę wojskową w Reichsmarine w 1930 roku. Jego zaangażowanie w marynarkę wojenną mogło być wynikiem zarówno patriotyzmu, jak i osobistej pasji do żeglugi. W maju 1937 roku rozpoczął szkolenie w zakresie służby podwodnej, które miało kluczowe znaczenie dla jego późniejszej kariery. Już w sierpniu tego samego roku objął dowodzenie nad U-5, co było jego pierwszym krokiem ku późniejszym osiągnięciom. Po krótkiej przerwie, 30 stycznia 1938 roku, przejął dowództwo nad U-2, które sprawował do marca 1939 roku.
W kwietniu 1939 roku Schultze objął dowództwo nad U-48, jednym z najważniejszych okrętów podwodnych Kriegsmarine. Pod jego dowództwem U-48 stało się jednym z najskuteczniejszych okrętów podwodnych tamtych czasów. W trakcie swoich patroli Schultze zdołał zatopić 26 statków o łącznym tonażu wynoszącym 171 000 BRT, co uplasowało go na szóstym miejscu pod względem skuteczności wśród dowódców niemieckiej floty podwodnej. Jego sukcesy można częściowo przypisać sprzyjającym warunkom operacyjnym początku wojny, kiedy to działania przeciwpodwodne aliantów nie były jeszcze tak zaawansowane.
Dowodzenie U-48
U-48, pod dowództwem Schultze, stało się symbolem niemieckiej potęgi morskiej w pierwszych latach II wojny światowej. Okręt ten operował głównie na Atlantyku, gdzie prowadził działania mające na celu zakłócenie szlaków dostaw do Wielkiej Brytanii. Schultze wykazał się nie tylko umiejętnościami dowódczymi, ale również zdolnością do strategicznego myślenia. Jego zdolność do planowania i wykonywania skomplikowanych operacji w trudnych warunkach morskich była kluczowym aspektem jego sukcesów.
W miarę upływu czasu i postępów wojny, sytuacja na morzu zaczęła się zmieniać. W miarę jak alianci rozwijali swoje zdolności do walki z okrętami podwodnymi oraz rozwijali taktyki zwalczania U-Bootów, operacje Schultze stawały się coraz bardziej ryzykowne. Mimo to, jego dotychczasowe osiągnięcia przyniosły mu uznanie i liczne odznaczenia, w tym Krzyż Rycerski oraz Liście Dębu.
Zmiana ról i funkcje lądowe
W lipcu 1941 roku Herbert Schultze zakończył swoje dowództwo nad U-48 i objął stanowisko dowódcy 3. Flotylli U-Bootów. W tej roli miał za zadanie koordynować działania innych jednostek podwodnych oraz wspierać nowe pokolenia dowódców okrętów podwodnych. Do końca wojny Schultze pełnił głównie funkcje lądowe, co oznaczało odejście od bezpośrednich działań bojowych na morzu. Od października 1940 roku przez pewien czas pełnił także obowiązki w sztabie 7. Flotylli okrętów podwodnych.
W miarę jak konflikt trwał nadal i sytuacja na froncie stawała się coraz bardziej skomplikowana dla Niemców, Schultze przeszedł do pełnienia funkcji sztabowych w dowództwie okrętów podwodnych. Jego doświadczenie i wiedza były cenne dla niemieckiej marynarki wojennej nawet w tych trudnych czasach.
Okres powojenny
Po zakończeniu II wojny światowej Herbert Schultze nie zakończył swojej kariery wojskowej. W 1956 roku powrócił do służby w odrodzonych niemieckich siłach zbrojnych – Bundesmarine. W nowej armii pełnił rozmaite funkcje sztabowe oraz kontynuował pracę w szkole morskiej w Mürwik. Jego doświadczenie z czasów II wojny światowej było nieocenione dla nowej generacji oficerów i marynarzy.
Schultze przeszedł na emeryturę w 1968 roku w stopniu komandora (Kapitän zur See). Jego życie po służbie było znacznie mniej publiczne niż czas spędzony na morzu, jednak pozostawił po sobie ślad jako jeden z najbardziej skutecznych dowódców okrętów podwodnych swojego pokolenia.
Zakończenie
Herbert Schultze jest postacią niezwykle interesującą z perspektywy historii II wojny światowej i działań morskich prowadzonych przez Niemców. Jego osiągnięcia jako dowódcy U-Bootów oraz późniejsze funkcje lądowe pokazują nie tylko jego umiejętności przywódcze, ale także ewolucję strategii morskiej Niemiec podczas konfliktu. Mimo że wojna zakończyła się porażką Niemiec, Schultze pozostaje jedną z postaci pamiętanych za swoje osiągnięcia na morzu oraz wkład w historię marynarki wojennej.
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).